Χαζεύοντας στο γεμάτο πληροφορίες διαδίκτυο, είναι απίστευτο τι μπορείς να ανακαλύψεις σε αυτό, βρήκα ένα παλιό άρθρο από την προσωπική σελίδα ενός Ιταλού ραδιοερασιτέχνη-contester.
Ο (sk)
I2UIY Paolo Cortese (τυχαίο;;;) δημοσίευσε το Σεπτέμβριο του 1996
"Το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη". Φυσικά αναφερόταν στις... κλεψιές στα contest. Ένα εύστοχο άρθρο, που κανείς όμως δεν έχει λάβει σοβαρά υπ' όψιν, ακόμα και σήμερα!
Πολύ κρίμα....
 |
| The Paolitas band |
Τι να πει κανείς;
Τίποτα, απλά να γελάσει από μέσα του!
Τί θα βγεί από αυτό;
Πάλι τίποτα, μιας και είναι σχεδόν ανίατη η ασθένεια και θα χρειαστεί ιδιαίτερη προσπάθεια στη διαδικασία... ίασης!
Σε όποιον αρέσουν τα μικρά αυτά αποσπάσματα που επέλεξα, έχει καλώς, αλλιώς για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε. Ξυδάκι που λέει και ο
SV1CDY!
....."Βέβαια, ο εγωισμός μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ ισχυρό εργαλείο για να πετύχει κανείς μεγάλες επιδόσεις. Από την άλλη πλευρά, εάν ένας διαγωνιζόμενος με εμμονή την πρωτιά, μόνο και μόνο για να βραβευτεί με μια πλακέτα νιώσει ότι απειλείται, μπορεί να καταφύγει σε μυστήριες μεθόδους, προκειμένου να υπερασπιστεί την πρωτιά του, μέχρι και στην κλεψιά μπορεί να φτάσει......"
Εδώ θα συμπλήρωνα εγώ:
Επίσης να φύγει μακρυά από την Αθήνα, και να στρέψει τις κεραίες του προς τα 'κει, για να χτυπάει qso μεγάλης απόστασης που θα του δώσουν αρκετούς πόντους, μιας και το μεγαλύτερο μέρος των διαγωνιζομένων έχει έδρα στο... λεκανοπέδιο! Ή να τρέχουν όλα τα ζωντόβολα προς το Ιόνιο, μήπως κάνουν Ιταλία! Όσο για τον αληθινό σκοπό ενός... πχ field day: Ιn our balls ή we have it grounded!
Επίσης όλοι μαζί τραγουδούν το:
"Πάρε με στο τηλέφωνο, το log μου να γεμίσω,
και πες το και στους φίλους σου, λίγο να ευθυμήσω...."
...."βασικός κανόνας του κλεφτάκου είναι: Θυμήσου ότι η επιτροπή του διαγωνισμού έχει στα χέρια της μόνο το δικό σου logbook....."
Αυτό Paolo το έχουμε ξανακούσει. Μας το λέει και ο πολύπειρος ραδιοερασιτέχνης-μεγαλέμπορας από το πατσαβούρι του!
"Το να έχει κάποιος φίλους παγκοσμίως, αποτελεί πολύτιμο όπλο κλεψιάς...."
Παιδιά, ο Paolo τα λέει, όχι εγώ!
....."Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές αλλάζουν τα πάντα. Με τον ίδιο τρόπο που έγινε η επανάσταση στον έλεγχο των logbook μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έτσι και οι απατεώνες-διαγωνιζόμενοι ανακάλυψαν νέες τεχνικές για να συνεχίσουν να κλέβουν. Ρεκόρ πέρα από κάθε φαντασία έχουν γίνει με το κλέψιμο, και θα καταρριφθούν κάποτε μόνο με... το κλέψιμο!"......
Ο κλέψας, του κλέψαντος, οι κλέψαντες, ώ παλιοκλεφταραίοι!!
(Ντίνος Ηλιόπουλος, από την επίκαιρη έως και σήμερα ασπρόμαυρη ταινία του παλιού Ελληνικού κινηματογράφου: "Κάτω οι κλέφτες")
....."όλα τα παραπάνω θα κάνει να τρίζουν τα κόκκαλα των παλαιών διαγωνιζόμενων, που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στους παγκόσμιους διαγωνισμούς......"
Εσύ φουκαρά τα έγραψες, αλλά τα "έγραψαν" και κάποιοι άλλοι που δεν σέβονται τίποτα! Είναι οι ίδιοι που φορούν συνεχώς το μανδύα του καλού και αξιέπαινου συναδέλφου, αλλά στην πραγματικότητα κολυμπούν στα... σκατά! Ομιλώ την ορθήν;;;
...."Όπως προείπα, κάθε κριτική επιτροπή διαγωνισμών θα συνεχίσει την τελειοποίηση στις τεχνικές ελέγχου που κάνει, αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα συνεχίζει να κλέβει... Ποιος, ποιος, ποιος μωρό μου ποιος! ...γιατί πιστεύει...." και εδώ γελάμε, ...."ότι το πρώτο βραβείο του νικητή είναι ότι πιο σημαντικό υπάρχει. Αυτός ο κάποιος είναι πολύ επίμονος και δεν θα το βάλει ποτέ κάτω! Αλλά για μια στιγμή: Ένα βραβείο πρώτης θέσης κοστίζει περίπου 50$, οπότε για μην το δυσαρεστήσουμε το παλικάρι, ας του το δώσουμε!......"
Bullshit!! Μα τι μας λες τώρα ρε Paolo, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;;
Και τελειώνει με το:
...."Αδέρφια, πάρτε το χαλαρά! Είναι απλά ένα παιχνίδι."
Το χαΛΑρα είναι Σαλονικιώτικο?? .... hihi
73.......και 88
Η ψυχολογία του ρουφιάνου ταυτίζεται με την ψυχολογία του παιδιού της σφαλιάρας. Τα απωθημένα
Παντού υπάρχει ένας ρουφιάνος. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πολυκατοικία, σε κάθε χωριό, υπάρχουν ένας ή περισσότεροι ρουφιάνοι που βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα, με μάτια και αυτιά ανοιχτά, ώστε να σπεύσουν να καρφώσουν αυτόν που θα παραστρατήσει. Ένας ρουφιάνος θεωρεί πως επιτελεί κοινωνικό έργο, πως με τις πράξεις του κάνει τον κόσμο καλύτερο. Όμως το να καταδίδεις τον άλλο από τη στιγμή που ουσιαστικά δε σε βλάπτει είναι το λιγότερο κατάπτυστο.
Πάντως, μόνο ένας γλύτωσε τελικά πραγματικά από τον αδυσώπητο χρόνο, και έμεινε αγέραστος. Σαν τον Μητσοτάκη ένα πράγμα. Μας θάβει όλους, πέρα από τη μεταφορική έννοια, σε μερικά χρόνια μετά και στην κυριολεξία! Ποιος είναι αυτός; Θα τον καταλάβετε από τις κατασκευαστικές, τις αναρριχητικές, και τις τραγουδιστικές του ικανότητες!
Άνθρωποι εαυτούληδες και φυγόπονοι, που όπως πάντα κρίνουν και κατακρίνουν, και που οι ίδιοι μη μπορώντας να διοικήσουν ούτε μυρμηγκοφωλιά, μένουν πάντα μακρυά από τέτοιες διαδικασίες! Εκ του ασφαλούς και σε απόσταση. Ε βέβαια, όξω από το χορό όλοι λένε μεγάλα λόγια. Οι ίδιοι άραγε θα μπορούσαν να χορέψουν;
